Eugène V.C. (79) is militair op rust. Hij woont in Knokke en is op de terugweg van een bezoek aan de tandarts in zijn vroegere woonplaats, Mechelen.

“Voor mij hangt lezen onlosmakelijk vast met reizen met de trein. Voeger nam ik vaak de trein, naar de basissen in Brussel, Deurne, Bevekom of Kleine Brogel. Sinds ik op pensioen ben, trek ik er vaak met de fiets op uit en lees ik enkel bij heel slecht weer of op een sporadische treinrit zoals vandaag. Allicht door mijn militair verleden, gaat mijn interesse uit naar oorlogs- en actieromans. Op dit moment ben ik Alarmfase Rood van Andy McNab aan het lezen. De schrijver zelf was vroeger lid van de special forces in Groot-Brittannië. De boeken die hij schrijft zijn gebaseerd op eigen ervaringen, al zijn ze sterk geromantiseerd. Het gaat over één eenheid, een zevental mensen, die samen op actie vertrekken. In dit verhaal ben ik net begonnen.

Ik weet enkel dat er een terrorist in Londen gesignaleerd is. Ze hebben die willen oppakken maar dat is mislukt. De schrijver heeft een goede vertelstijl, vind ik. Zijn boeken zijn vlot en aangenaam om te lezen, als je van dit soort lectuur houdt natuurlijk.”

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be!

Na een lange werkdag is Simon C. (27) op weg naar Gent. Elke dag pendelt hij naar Brussel waar hij werkt bij een architectenbureau.

“Zonder die dagelijkse treinritten zou ik niet zo veel lezen. Ik lees veel verschillende genres maar het liefst lees ik ‘realistische’ fictie, dus geen fantasy of detectiveverhalen. Voor mij is een boek geslaagd wanneer ik volledig meegesleept word in het verhaal. De meeste boeken lees ik op aanraden van familie of vrienden. Maar soms kies ik ook eens lukraak een boek uit in de bibliotheek. Dat is nu het geval. Ik ben bezig in Kronkjaar van de Nederlandse auteur Bennie Roeters.
Het verhaal draait rond een ambtenaar die gescheiden is, alleen woont, en ook zijn kinderen niet meer ziet. De redenen daarvoor ben ik tot nu toe nog niet te weten gekomen. Samen met zijn buurvrouw vertrekt hij op reis naar Kroatië. Die reis is het keerpunt in het verhaal. Daar botst het niet enkel met zijn buurvrouw, maar komt hij ook zichzelf tegen.”

“Voor een boek dat over onthechting en identiteit gaat vind ik er wel heel weinig diepgang in terug. Ik vind het nogal licht geschreven. Alles wordt beschreven als een fait divers en de schrijver springt van de hak op de tak. Maar ik lees zelden een boek niet volledig uit. Dus ook nu hoop ik nog op een positieve wending.”

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be!

Remko V.d.A. (21) pendelt van Weerde naar Brussel. Daar studeert hij Kunst. Die dagelijkse treinritten hebben hem aangezet om te beginnen lezen. Lekker ontspannend zo in de trein, vindt hij.

“Op school hadden we het over schriftuur en het feit dat bepaalde geschriften voor ons niet te decoderen vallen, maar wel degelijk uit tekens bestaan. Een voorbeeld daarvan is het Mayaschrift. In de bib stootte ik dan toevallig op Het Woekerende Schrift. Inleiding op Derrida van Jos Defoort. Ik weet dat Jacques Derrida een ingewikkelde filosoof is, dus ik dacht dat zo’n inleiding wel nuttig kon zijn. Maar ik moet toegeven dat zelfs de inleiding niet van de poes is. Ik begrijp niet alles, maar sommige stukken vind ik echt interessant. Derrida legt uit dat er een grote afstand bestaat tussen de realiteit en het schrift. Je hebt een object in de realiteit en daar koppelen we een woord aan. Maar ‘zetel’ had evengoed ‘boom’ kunnen zijn. Dit is dus een eerste abstractie. En wanneer we dat woord neerschrijven, maken we zelfs een abstractie van de abstractie. Verder stelt hij dat alles schrift is. Ook objecten, want die worden geïnterpreteerd door mensen. En zelfs gesproken taal. Hij gaat nog verder, maar dan wordt het pas helemaal moeilijk (lacht).”

“Ik lees continu, romans en theoretische boeken. Die droge materie inspireert me en maakt het me makkelijker om zelf iets te bedenken. Met fictie kan ik creatief gezien minder doen.” 

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be!

Patrick M. (40) pendelt elke dag vanuit Brussel naar Antwerpen en vindt dat die rit vlugger voorbij gaat wanneer hij leest.

“Ik lees De Avonturen van Sherlock Holmes van Arthur Conan Doyle. Dat is de wereldberoemde verzameling van twaalf korte verhalen waarbij detective Holmes verschillende enigma’s moet oplossen. Dat gaat van diefstallen, mysterieuze verdwijningen tot oplichterij. De verhalen staan los van elkaar, het enige wat ze verbindt met elkaar is het hoofdpersonage. Ik vind het aangenaam om lezen omdat het me even uit het dagdagelijkse leven haalt.”

“Ik lees alles wat in mijn handen komt, dat kunnen de meest uiteenlopende genres zijn, zoals bijvoorbeeld ook geschiedenisboeken. Voor mijn verjaardag heb ik een e-reader gekregen. Enkele boeken stonden er automatisch op, zoals deze reeks. Ik ben er erg blij mee. Het is vooral erg praktisch. Zo neemt dit toestel weinig plaats in vergeleken met een papieren boek. Je kan bijvoorbeeld ook het lettertype aanpassen. Voor de rest verandert het niets aan de mijn manier van lezen, vind ik. Voor mij werkt deze leeservaring wonderwel. Al sluit ik natuurlijk niet uit dat ik af en toe ook nog eens een papieren boek ter hand zal nemen.”

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be!

Bart V. (48) is op weg van Brugge naar Duffel. Hij legt dit traject al 17 jaar regelmatig ’s avonds af, na een bezoekje aan zijn ouders.

“Het is een eenzame rit van twee uur waarvan ik echt geniet. De avondlijke rust op de trein en in de stations nodigen uit om te lezen. Ik pendel ook elke dag naar Brussel maar door de drukke ochtendspits ben ik te gemakkelijk afgeleid om mijn aandacht bij een boek te houden. Ik lees vooral boeken over geschiedenis en politiek. Mijn echtgenote bracht De Vijgenboom van Ramiro Pinilla voor mij mee uit de bibliotheek. Ze wist dat het onderwerp mij zou interesseren en ze wou mij nog eens laten proeven van een roman.”

“Het verhaal begint in het Baskenland ten tijde van de Spaanse Burgeroorlog. Vijf falangisten lichten er een onderwijzer en z’n oudste zoon uit hun bed en executeren hen. Rogelio, één van de falangisten, raakt volledig geobsedeerd door de indringende blik van de jongere zoon. Wanneer die laatste een vijgenboom plant op het graf van zijn vader en broer, besluit Rogelio zich te wijden aan het verzorgen van die boom. Na enkele pagina’s heb ik het boek even terzijde gelegd om wat achtergrondinformatie op te zoeken. Ik wist relatief weinig over het thema. De niet zo soepele vertaling, de namen van de personages en de dialogen die voortdurend wisselen van standpunt, vragen wel wat concentratie en volharding. Maar gaandeweg ben ik de stijl beginnen appreciëren en openbaarde zich voor mij een ware parel.”

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be!

De één reist al wat avontuurlijker dan de ander. Ann V.Z. (45) uit Gent is op de terugreis van Mali, waar ze met een omgebouwde brandweerwagen heeft rondgetrokken. Ze vertelt honderduit over het prachtige land met dito mensen. Ze is in het zuidelijke deel van het land gebleven, waar ze verzekert dat er van de huidige conflictsituatie niet veel te merken is. Ze draait net de laatste pagina’s om van De Killing, bestseller van David Hewson en gebaseerd op de gelijknamige succesvolle televisieserie.

“Inspecteur Sarah Lund onderzoekt de moord op een jonge vrouw. In het midden van het boek lijkt het mysterie opgelost te zijn, maar dan krijgt het verhaal nog tot twee maal toe verrassende wendingen, daar hou ik wel van. Tot en met het laatste hoofdstuk wordt er gespeurd en beetje bij beetje opgehelderd en dan pas komt men te weten wie de moord effectief heeft gepleegd. Het verhaalt speelt zich af tegen de politieke achtergrond van lokale verkiezingen die worden gehouden in Kopenhagen. Alle sporen leiden naar een politicus, maar die blijkt er ingeluisd te zijn.”

“Een vriend van me was begonnen in het boek en vond het begin nogal stroef, maar ik ben het daar niet mee eens. Misschien komt dat wel doordat ik de eerste afleveringen van de serie op tv heb gezien. Ik ben geen lezer en geen treinreiziger, dus het is wel heel toevallig dat ik in deze rubriek terecht kom (lacht). Met de trein reizen en lezen doe ik enkel wanneer ik op reis ga.” 

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be!

Guy M. (31) uit Brussel is op weg naar Leuven om er samen met vrienden een pint te gaan drinken. Tot voor kort pendelde hij elke dag op dat traject. Zo heeft hij vele uren met zijn neus in een boek versleten. Eén specifiek genre weet absoluut zijn voorkeur weg te dragen.

“Ik ben verzot op science fiction. Nu ben ik net begonnen in Manhattan in Reverse, een verzameling van zes of zeven kortverhalen. Ik kan er nog niet veel over zeggen, want ik zit nog maar aan pagina 16. Het verhaal draait rond een moord en speelt zich af in een parallel universum in Oxford in 1832. Daar staan ze op dat moment technologisch verder dan bij ons nu. De auteur van de kortverhalen, de Brit Peter F. Hamilton, is binnen het genre heel gekend. Om de twee jaar geeft hij een nieuw boek uit, echte knoerten van meer dan 1000 pagina’s. Ondertussen moet hij er zo’n tiental geschreven hebben. Ik heb ze allemaal gelezen. Elk jaar schrijft hij ook één kortverhaal en die zijn nu gebundeld in één boek. Wat ik zo bijzonder vind aan de verhalen van Hamilton is het feit dat hij steeds weer zeer interessante universums weet te creëren waar je je als lezer makkelijk mee kan relateren.”

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be!

Sam B. (22) studeert interieurarchitectuur in Sint-Lukas in Brussel. Hij woont in Sint-Gillis, maar is op weg naar zijn ouders in Roeselare. Een behoorlijk lange rit waarvan hij profiteert om verder te lezen in Blankets, de graphic novel van de Amerikaanse auteur Craig Thompson.

“Het is een autobiografisch verhaal. In het begin van het boek wordt er ingezoomd op de jeugdjaren van het hoofdpersonage, een geïsoleerde jongen die sterk beïnvloed is door zijn strenge katholieke opvoeding. Op een kamp met andere gelovigen leert hij een meisje kennen waar hij verliefd op wordt. Ik zit nu aan het deel waar hij op bezoek is bij haar. Hij beschrijft hoe hij zich voelt, hij lijkt zijn plaats nog niet gevonden te hebben in het leven. Ik denk dat hij er samen met het meisje vandoor zal gaan.”

“Tot nu toe is er nog niet echt iets speciaals gebeurd en vind ik het verhaal zelfs een beetje melig. Maar ik heb van verschillende mensen gehoord dat het een goed boek is dus ik wil het zeker nog een kans geven. Ik ben geen fan van romans noch van stripverhalen, maar graphic novels lees ik wel graag. Ik vind het een absolute meerwaarde dat de schrijver tegelijk de tekenaar van het verhaal is. Het feit dat ik zelf ook teken maakt dit genre alleen maar interessanter voor me.”

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be!

Tenzij ze een kennis tegenkomt en daar een babbeltje mee slaat, leest Gerda B. (51) uit Kessel-Lo elke dag tijdens haar reinrit van Brussel naar Leuven en terug. Vandaag is ze verdiept in 13 uur van Deon Meyer.

“Het verhaal gaat over twee Amerikaanse rugzaktoeristen die op vakantie zijn in Zuid-Afrika. Voor één van de meisjes loopt die reis niet goed af, zij wordt de keel overgesneden. Na deze beestachtige moord wordt ook haar vriendin achtervolgd. In de rest van het boek geeft de auteur beetje bij beetje het waarom prijs van deze feiten. Ik zit al redelijk ver in het verhaal en stukken van het mysterie zijn ondertussen al ontrafeld. Er blijkt een link te zijn met de Zuid-Afrikaanse muziekindustrie, op hetzelfde moment werd immers ook een Zuid-Afrikaanse producent vermoord.”

“Ik lees ongeveer één boek om de twee weken, meestal misdaadverhalen. Op dit moment ben ik vooral Scandinavische thrillers, zoals die van Stieg Larsson, aan het lezen. Ik koop de boeken die ik lees graag zelf, dus meestal lees ik in de boekenwinkel de korte inhoud of kies ik een boek van een auteur die ik al ken. Deze auteur heeft een vriend me aangeraden. Het boek is verkozen tot ‘Thriller van het jaar’ en ik kan me daar wel in vinden, het is echt goed!”

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be!

De sneeuwval durft de treinregeling al wel eens in de war sturen. Arnout V. (29) uit Brussel pendelt elke dag naar Mechelen, hij werkt daar bij Natuurpunt. Zijn trein heeft een kleine vertraging opgelopen maar dat vindt hij niet erg, zo heeft hij tijd om goed wakker te worden. We betrappen hem met een boek in de wachtzaal van Brussel-Noord.

“Een aantal maanden geleden hoorde ik psychiater Dirk De Wachter spreken op tv. Het ging over zijn nieuwe boek, Borderline Times. Ik vond wat hij vertelde heel herkenbaar en mooi verwoord. Het heeft me ertoe aangezet heeft om zijn boek als cadeau te vragen voor Kerst. Het stelt me niet teleur. De Wachter toetst de negen symptomen die men toeschrijft aan borderlinepatiënten af op de samenleving in haar geheel. Hij stelt vast dat personen met psychologische problemen als eersten, zoals de kanaries in de steenkoolmijnen, aangeven dat de gehele samenleving met een probleem zit.”

“Ik ben zelf socioloog en vind het interessant en vernieuwend dat een psychiater het probleem niet bij de patiënt legt maar bij de maatschappij. Hij wijst onder andere op het verregaande individualisme met een steeds vaker voorkomend gevoel van vereenzaming als gevolg. Of het feit dat alles moet wijken voor het nieuwe heilige begrip: zelfontplooiing. Mensen streven zodanig hun persoonlijk geluk na dat zorg voor anderen bijna niet meer mogelijk is. Het boek doet af en toe wat academisch aan maar uiteindelijk leest het wel vlot, vind ik. Ik lees uitsluitend non-fictie. Al moet ik bekennen dat ik een slechte lezer ben. Ik slaag er zelden in om een boek volledig uit te lezen. Ook op dit moment ben ik in drie boeken tegelijk bezig. Zodra ik het gevoel heb dat ik het wel snap, ebt mijn interesse weg en begin ik aan het volgende boek. Op zoek naar zoveel mogelijk zelfontplooiing? (lacht)”

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be

Yoni D.S. (29) werkt bij Binnenlandse Zaken in Brussel en pendelt elke dag vanuit Puurs. Vijftien jaar geleden is hij begonnen met Tolkien te lezen en sindsdien is hij steeds in de ban gebleven van fantasyverhalen.

“Ik ben de dertiendelige reeks Deverry van Katherine Kerr aan het lezen. Een zevental jaar geleden heb ik ergens de hele reeks goedkoop op de kop kunnen tikken, maar ik vond het toen nogal ingewikkeld. Er zitten heel veel flashbacks verwerkt in de verhaallijnen, personages reïncarneren en er worden moeilijke Keltische begrippen gebruikt. Een paar maand geleden zat ik echter zonder boeken en ben ik dan toch begonnen met het eerst deel van de reeks. Ik zit nu aan het vijfde boek, Banneling. Het verhaal speelt zich af in 1096, in een afsplitsing van de Keltische tijd. Noord-Galliërs zijn gevlucht voor keizer Nero naar een nieuwe wereld, Deverry, een soort van parallel universum. Rhodry is er prins, maar wordt door zijn eigen broer verbannen. Hij wordt ingehuurd door eerloze huurlingen en gevangengenomen door de Tovenaars van het Duister. Uiteindelijk wordt hij teruggevonden door vrienden, krijgt hij gratie van de koning en wordt hij hertog na de dood van zijn broer. Hij is echter half elf wat er voor zorgt dat hij fysiek niet ouder wordt. Elfen zijn niet echt geliefd onder het volk en om een opstand te vermijden ensceneert hij zijn eigen dood.”

“Ondanks de complexe verhaallijnen vind ik het wel een goede reeks en ben ik blij dat ik er uiteindelijk toch in begonnen ben. Ik ben verzot op fantasy: verhalen die zich afspelen in een andere wereld, zodat ik eventjes aan het alledaagse kan ontsnappen.”

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be!

Huguette D.M. (58) uit Deurne pendelt elke dag van Berchem naar Vilvoorde. Tijdens dat halfuur treinen is ze meestal verdiept in een boek. Basiscriteria zijn waargebeurde verhalen en een vlotte schrijfstijl.

“Ik ben in de bib toevallig op Te voet naar Jeruzalem van Sebastien de Fooz gestoten. Die laatste is in 2005, met slechts 50 euro op zak, van Gent naar Jeruzalem gestapt. Hij is in maart vertrokken en in september toegekomen, met een gemiddelde van ongeveer 50 tot 60 km per dag. Onderweg vroeg hij onderdak bij lokale mensen, vaak ook in kloosters. Achteraf heeft hij een boek geschreven waarin hij zijn tocht beschrijft en waarin onder andere ook foto’s staan van de mensen die hij onderweg heeft leren kennen. Via Centraal-Europa is hij naar het Midden-Oosten getrokken. Op die manier is hij in contact gekomen met drie wereldgodsdiensten: het christendom, het jodendom en de islam. Hij gaat dieper in op de religieuze verschillen maar komt uiteindelijk tot de conclusie dat alle godsdiensten voor een groot stuk uit op hetzelfde neerkomen. Verder merkt hij op dat de Westerse wereld zeer materialistisch gericht is. Dit in tegenstelling tot plaatsen waar mensen bijna niets hebben, daar wordt met plezier gedeeld en een ongelooflijke gastvrijheid tentoon gespreid. Het boek beschrijft ook de persoonlijke zoektocht van de Fooz: de moeilijke momenten of de dagen wanneer hij honger heeft en hij zichzelf tegenkomt. Ik ben bijna aan het einde van het boek en kan het werkelijk iedereen aanraden om te lezen!”

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be!

Vandaag is Jos C. (66) uit Begijnendijk op weg naar zijn ouders in Nieuwpoort. Een rit die al gauw drie uur in beslag neemt. Twintig jaar lang heeft hij elke dag naar Brussel gependeld. Op die ritten heeft hij zodanig veel boeken gelezen dat hij op een bepaald moment niet meer wist wat hij al dan niet gelezen had. Daar heeft hij nu een oplossing voor gevonden.

“Ik leen mijn boeken altijd in de bibliotheek en op een dag heb ik besloten om gewoon de auteurs systematisch volgens het alfabet af te gaan. Zo ben ik toevallig bij fantasy beland, wat me onmiddellijk beviel. Nu ben ik net begonnen in Het lot van de nar van Robin Hobb. Dat is het laatste deel van een trilogie. Ik vind het moeilijk om een korte inhoud van het verhaal te geven aangezien het nogal ingewikkeld is. Dat is wel vaker zo bij dikke fantasyboeken (lacht). Het gaat in ieder geval over een aantal rivaliserende koninkrijken die worden bevolkt door mensen en dieren die van op afstand met elkaar kunnen praten.”

“De auteur focust heel erg op de karakterbeschrijving van zijn personages. Het is iets minder vlot geschreven dan het vorige fantasyboek dat ik gelezen heb en daardoor leest het wat moeilijker. En toch vind ik het wel goed. Wanneer ik een boek niet goed vind, dan zal ik het meestal ook niet verder lezen.”

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be!

Sinds september pendelt Maarten S. (28) elke dag vanuit Sint-Amandsberg naar Brussel-Zuid. Die treinritten vindt hij ideaal om te lezen, want met twee kleine kinderen thuis zou hij daar anders maar moeilijk toe komen.

“Ik ben Lectures on philosophy aan het lezen van de Franse filosofe Simone Weil. Zij is wat in de vergetelheid geraakt, misschien doordat ze maar kort heeft geleefd, ze is 35 jaar geworden. Tussen de twee wereldoorlogen in doceerde ze filosofie aan verschillende lyceums. Dit boekje is de weergave van die lessen. Na haar dood heeft een leerlinge het aan de hand van oude notities geschreven en uitgegeven. Het zijn kleine stukjes over allerlei thema’s zoals ethiek, esthetiek, taal, politieke en sociale theorieën en de methodes die in die tijd gebruikt werden in de psychologie. Ze verwijst naar auteurs over wie nu wel anders wordt gedacht, maar andere zijn nog steeds relevant, zoals Kant, Darwin of Descartes.”

“Het feit dat het over uiteenlopende onderwerpen gaat en leuk geschreven is, maakt het helemaal niet saai. Ik ben zelf geen filosoof, maar wel erg geïnteresseerd in het thema. Ik lees bijna geen romans, enkel filosofische teksten. Soms gaan die ook over politieke filosofie, vaak gerelateerd met de actualiteit. Al googelend ben ik bij Weil terecht gekomen. Het was een blinde gok, maar ik heb het mij nog niet beklaagd.”

Meer leestips? Surf naar www.iedereenleest.be!

Elise D. (18) uit Sint-Laureins is op de terugweg van een dagje winkelen in Luik. Ze is voor de derde keer al The Catcher in the Rye van J.D. Salinger aan het lezen.

“Ik heb het boek jaren geleden gevonden bij ons thuis op zolder. Mijn mama had het ooit nog gekocht in Engeland en zei me dat het een goed boek was. Ik heb er toen een boekbespreking voor school over gemaakt. Ook nadien is het boek me blijven boeien. De kleinere details vergeet ik telkens, daarom vind ik het niet erg om het opnieuw te lezen. Het hoofdpersonage van het boek is Holden Caulfield. Hij is een eigenwijze tiener die op een chique internaatschool zit. Op een dag is hij de uniformkledij en de strakke regels meer dan beu en besluit hij om op zijn eentje naar New York te trekken. Daar belandt hij in een hotel waar hij allerlei mensen ontmoet en onder andere in aanraking komt met een prostitué.”

“Eigenlijk vertelt de auteur niet echt een verhaal, maar gaat het eerder over een karakterbeschrijving en de gedachtegang van het hoofdpersonage. Het boek is geschreven zoals hij denkt, met veel korte zinnen en opmerkingen. De woordenschat is ook nogal grof, er wordt veel in gevloekt. Dat is eens iets anders en wel leuk om te lezen (lacht). Ik ben eigenlijk geen boekenlezer. Maar als ik lees, dan zijn het wel zoveel mogelijk Engelstalige boeken. Het is mijn lievelingstaal, je kunt me een echte anglofiel noemen.”